|
Λίγα λόγια για το Φαινόμενο Χάτσισον από άλλους ερευνητές
Το φαινόμενο Hutchison
Η ερμηνεία του Marc A. Solis. http://www.geocities.com/ResearchTriangle/Thinktank/8863/jkh_msol.html Πολύ συχνά ερχόμαστε αντιμέτωποι με το ερώτημα Τι ακριβώς είναι το Φαινόμενο Hutchison; Η σύντομη αυτή έρευνα επιχειρεί να απαντήσει στο ερώτημα, προκειμένου να καλύψει όσο δυνατόν περισσότερες απορίες. Αρχικώς, το Φαινόμενο Hutchison, αποτελείται στην ουσία από ένα σύνολο φαινομένων, που ανακαλύφθηκαν εντελώς τυχαία από τον John Kenneth Hutchison, κατά την διάρκεια της προσπάθειας του να μελετήσει τα διαμήκη κύματα του Tesla, το 1979. Με άλλα λόγια, το Φαινόμενο Hutchison, δεν αποτελείται από ένα και μόνο φαινόμενο, αλλά από έναν συγκερασμό περισσοτέρων. Το Φαινόμενο Hutchison εμφανίζεται ως το αποτέλεσμα της παρεμβολής ραδιοκυμάτων, σε μια ζώνη
"χωρικού όγκου" περιστοιχισμένου από πηγές υψηλών τάσεων-συνήθως γεννήτρια Van de Graff,
και δύο ή περισσότερα πηνία Tesla. Τα φαινόμενα που εμφανίζονται περιλαμβάνουν την ανύψωση αντικειμένων μεγάλου βάρους, σύντηξη
ανομοιογενών υλικών, όπως μέταλλο και ξύλο, (όπως ακριβώς εμφανίζεται και στην ταινία
Το Πείραμα της Φιλαδέλφεια), ανώμαλη θέρμανση των μετάλλων, χωρίς όμως να παρατηρείται κάποιου
είδους ανάφλεξη των εγγύς υλικών, άμεση διάσπαση των μετάλλων (τα οποία "ανοίγουν" προς τα πλάγια),
καθώς και μεταβολές, προσωρινές και μόνιμες, στην κρυσταλλική δομή και τις φυσικές ιδιότητες των
μετάλλων.
Επαναλαμβάνουμε πως η ανύψωση αντικειμένων μεγάλου βάρους κατά το Φαινόμενο Hutchison δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση αποτέλεσμα απλής ηλεκτροστατικής ή ηλεκτρομαγνητικής ανύψωσης.
Οι ισχυρισμοί πως οι δύο αυτές δυνάμεις επαρκούν για την εξήγηση του φαινομένου, είναι παντελώς
αβάσιμοι και διαψεύδονται εύκολα, απλά και μόνο προσπαθώντας να επαναλάβουμε, με χρήση των δύο αυτών μεθόδων, τα αποτελέσματα του Φαινομένου Hutchison- τα οποία καταγράφηκαν σε φωτογραφίες και βίντεο, και πραγματοποιήθηκαν πολλάκις, παρουσία πολλών έγκυρων επιστημόνων και μηχανικών.
Οι διαφωνούντες πρέπει να λάβουν υπ’ όψιν, ότι η μέθοδος που προτείνουν θα αναγκαστεί να περιοριστεί
στην χρήση 75 έως και 120 Volt AC, καθώς τόση και μόνο είναι η ενέργεια που απαιτείται από την μέθοδο
Hutchison για την ανύψωση μια μπάλας κανονιού, βάρους 60 κιλών.
Η πραγματικά αξιοσημείωτη σύντηξη ανομοιογενών υλικών, αποδεικνύει ξεκάθαρα ότι το Φαινόμενο
Hutchison, ασκεί δυναμική επίδραση στις δυνάμεις Van der Waals.
Είναι πραγματικά εντυπωσιακό, και θέτει πολλά ερωτήματα το αντιφατικό γεγονός πως τα ανομοιογενή
υλικά, μπορούν απλώς να "ενωθούν" χωρίς όμως να επηρεάζεται η υπόσταση τους. Ένα κομμάτι ξύλο, μπορεί απλώς να "βυθιστεί" μέσα σε μια μεταλλική ράβδο, χωρίς να διαλυθεί κανένα
από τα δυο υλικά.
Εκτός αυτού, δεν υπάρχει ένδειξη μετατόπισης, όπως για παράδειγμα θα συνέβαινε, αν βυθίζαμε μια πέτρα
σε μια λεκάνη νερού.
Η μη φυσιολογική θέρμανση του μετάλλου, χωρίς απόδειξη ανάφλεξης ή καψίματος των εγγύς υλικών
(συνήθως ξύλο), αποτελεί σαφή απόδειξη ότι ενδεχομένως η φύση της συγκεκριμένης θέρμανσης, δεν μπορεί να γίνει ευκόλως κατανοητή. Είναι εκτεταμένες οι επιπτώσεις της θερμοδυναμικής και άμεσα εξαρτώμενες απο την τεκμηρίωση των
συμπερασμάτων που αποκομίζουμε.
Θα πρέπει να σημειωθεί πως το σύνολο της θερμοδυναμικής αντιπροσωπεύεται από την Υπέρυθρη θύρα
του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος, αμελητέα σε ένα πλαίσιο 0 Hz - +∞ Hz. Η μη φυσιολογική θέρμανση που επιτυγχάνεται κατά το Φαινόμενο Hutchison, δείχνει ξεκάθαρα ότι
έχουμε πολλά ακόμη να μάθουμε, ιδιαίτερα για το σημείο όπου η θερμοδυναμική συναντά τον
ηλεκτρομαγνητισμό.
Η άμεση διάσπαση των μετάλλων, όπως εμφανίζεται στο Φαινόμενο Hutchison,
είναι μοναδική για δύο λόγους.:
1. Δεν υπάρχει ένδειξη εξωγενούς δύναμης που προκαλεί την διάσπαση. 2. Ο τρόπος με τον οποίο το μέταλλο διασπάται πραγματοποιείται με οριζόντια και πλάγια διολίσθηση. Με λίγα λόγια, το μέταλλο απλώς διαλύεται.
Οι προσωρινές μεταβολές στην κρυσταλλική δομή και τις φυσικές ιδιότητες των μετάλλων,
θυμίζουν κατά κάποιο το λύγισμα των κουταλιών του Uri Geller, με την διαφορά ότι δεν υπάρχει άνθρωπος δίπλα από το δείγμα κατά την διάρκεια των μεταβολών.
Έχει καταγραφεί σε βίντεο περίπτωση ενός κουταλιού που αιωρείται, σαν φύλλο χαρτιού στον δυνατό αέρα.
Όσον αφορά τις μόνιμες μεταβολές, η μεταλλική ράβδος μπορεί να είναι σκληρή στην μια πλευρά
της σαν ατσάλι, και μαλακή στην άλλη, σαν κονιορτοποιημένος μόλυβδος.
Και πάλι, αυτό αποτελεί απόδειξη ισχυρής επίδρασης στις δυνάμεις Van der Waals.
Οι παρεμβάσεις των ραδιοκυμάτων που υπεισέρχονται στην δημιουργία των φαινομένων αυτών,
παράγονται από τέσσερις, το πολύ πέντε, διαφορετικές πηγές ραδιοκυμάτων, οι οποίες δουλεύουν σε χαμηλή ένταση. Παρόλα αυτά, η ζώνη στην όποια λαμβάνουν χώρα οι παρεμβάσεις αυτές, περιβάλλεται από
εκατοντάδες kilovolt.
Μερικοί ερευνητές εικάζουν πως αυτό που στην ουσία έκανε ο Hutchison, ήταν να "πατήσει" στο
Σημείο Μηδενικής Ενέργειας.
Η ενέργεια αυτή πήρε το όνομα της από το γεγονός ότι συναντάται σε ταλαντώσεις στους μηδέν
βαθμούς Kelvin, όπου υποτίθεται πως διακόπτεται και κάθε λειτουργία του ατόμου.
Η ενέργεια που σχετίζεται με την άμεση εκπομπή και εκμηδένιση των ηλεκτρονίων και των ποζιτρονίων,
προέρχεται από το επονομαζόμενο "Κβαντικό κενό".
Η πυκνότητα της ενέργειας που εμπεριέχεται σε ένα κβαντικό κενό,
εκτιμάται σε δέκα εις την δεκάτη τρίτη Joules ανά κυβικό εκατοστό, ποσότητα που θεωρητικά αρκεί
για βράσει το νερό των ωκεανών του Πλανήτη Γη σε μερικά λεπτά.
Δεδομένων λοιπόν των ενεργειών που εμπλέκονται, δεν είναι καθόλου περίεργο που το Φαινόμενο
Hutchison δημιουργεί αυτά τα περίεργα φαινόμενα.
Επί του παρόντος, κρίνεται ως δυσχερής η περιοδική αναπαραγωγή αυτών των φαινομένων. Μελλοντική επιδίωξη συνεπώς είναι, αρχικά η αύξηση της συχνότητας των φαινομένων,
και η επίτευξη κάποιου βαθμού ακριβείας ως προς τον έλεγχο τους.
Οι έρευνες συνεχίζονται , και σε σύντομο χρονικό διάστημα θα μπορούμε να εξετάσουμε την πρόοδο
που μπορεί να επιτευχθεί.
Σρίβεπορτ, Λουϊζιάνα16 Φεβρουάριου 1999
Το Φαινόμενο Hutchison του Charles A. YostΠρακτικά του Διεθνούς Συμποσίου για τις Νέες Μορφές ΕνέργειαςΝτένβερ, Κολοράντο, ΗΠΑ16-18 Απριλίου 1993
Ο κύριος John Kenneth Hutchison, από το Βανκούβερ του Καναδά, καταπιάνεται με ένα σύνολο
ταυτόχρονων διαδραστικών πεδίων: έναν συνδυασμό ηλεκτροστατικής, μαγνητισμού, μικροκυμάτων και Πεδίων Πηνίων Τέσλα.
Χωρίς προβλέψιμες ενδείξεις και με μια κάποια βιασύνη, τα πεδία αυτά διαδρούν με αντικέιμενα. Σκληρά κράματα μετάλλου ωθούνται, ανυψώνονται, μαλακώνουν, λυγίζουν, και περίεργοι διαχωρισμοί
μετάλλων, είναι μερικά μόνο από τα φαινόμενα που αναφέρονται. Σε ορισμένα από τα φαινόμενα αυτά, αυτόπτης μάρτυς ήταν και ο George Hathaway,
ο οποίος και αναφέρει: (Λοιπές λεπτομέρειες περί των πειραμάτων παρατίθενται στην εφημερίδα Electric Spacecraft Journal*). "Υπό το βλέμμα παρατηρητών του εργαστηρίου Los Alamos, Αμερικανικών αεροπορικών εταιρειών και στρατιωτικών, διεξήχθή μια σειρά πειραμάτων,
τα οποία καταγράφηκαν σε βίντεο. Αναμφιβόλως, είναι δύσκολο να δοθεί ερμηνεία των συμβάντων. Εντούτοις, με τις συγκεκριμένες διαδικασίες πειραματισμού ο John Kenneth Hutchison, προσπαθούσε διάφορους συνδυασμούς παλμικής ενέργειας, μικροκυμάτων κτλ. χωρίς καταγραφές
για τον συσχετισμό του τι προκάλεσε τι.
Το καλύτερο που μπορούσε να κάνει κάποιος ήταν να αρκεστεί στην παρατήρηση. Δεν υπάρχει η παραμικρή υπόνοια περί ηλεκτροβαρυτικών δυνάμεων, παρόλα αυτά γίνεται λόγος
για μετακίνηση αντικειμένων μεγάλου όγκου, προφανώς ως αποτέλεσμα εξωγενώς εφαρμοσμένων πεδίων. Ο κύριος Hutchison, ισχυρίστηκε πως οι όγκοι μεγάλου βάρους ήταν σημαντικοί για τα πειράματα ανυψώσεως που πραγματοποίησε. Το φαινόμενο που δημιούργησε ο κύριος Hutchison, χρήζει περισσότερης έρευνας."
*George Hathaway (1988): "Το Φαινόμενο Hutchison- Ένα σύστημα ανύψωσης και διάσπασης." ("The Hutchison Effect - A Lift and Disruptive System").
Παρουσίαση και δημοσίευση του Planetart Association για τις Εναλλακτικές Μορφές Ενέργειας στο Χαλ του Οντάριο (Καναδάς).
Εκδότης: Andrew Michrowski.
Jeanne Manning. (1992). "Ένα ουράνιο τόξο στο εργαστήριο: Η ιστορία του φαινομένου Hutchison". ("Rainbow in the Lab: The Hutchison Story.")
Electric Spacecraft Journal, Τεύχος 4, Απρίλιος 1992, σελ. 13-20. ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ HUTCHISON: ΈΝΑ ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΝΥΨΩΣΗΣ, ΔΙΑΣΠΑΣΗΣ ΚΑΙ ΦΩΤΕΙΝΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ.
Ο πρωτότυπος τρόπος με τον οποίο ο Hutchison εξέθεσε την μεθοδολογία του, ήταν, απλοϊκός και φλύαρος, με απλούς συσχετισμούς και κουρδιστά πηνία. Αλλά με αυτή ακριβώς την σειρά και τα ακατάστατα δεδομένα, πέτυχε τα περισσότερα από τα
καλύτερα παραδείγματα ανύψωσης, παρά το γεγονός ότι το ανώτατο όριο ενέργειας ήταν 1,5 κιλοβατώρες,
από τις συμβατικές πρίζες του κεντρικού οικιακού αγωγού .
Η συσκευή του Hutchison παράγει φαινόμενα τα οποία μπορούν βασικώς να διακριθούν σε
δυο κατηγορίες, την προωστική και την ενεργειακή.
Έχει την δυνατότητα να προκαλέσει ανύψωση σε αντικείμενα οποιοδήποτε υλικού, και να τους δώσει πλευρική ώθηση.
Όπως παρατηρήθηκε, υπάρχουν τέσσερις τύποι τροχιάς που επηρεάζουν αντικείμενα μικρού βάρους
- όλες οι ανυψωτικές αυτές κινήσεις αρχίζουν με σπειροειδή κίνηση. Παράλληλα, παρουσιάζεται συγκεκριμένη γεωμετρία σε σχέση με την κατεύθυνση της βαρύτητας που τα
επηρεάζει, τουτέστιν, κάθετα των αντικειμένων .
Ορισμένα αντικείμενα δεν ανυψώνονται αν τα τοποθετήσουμε πλαγίως, αλλά μόνο αν τα
τοποθετήσουμε όρθια.
Είναι συνεπώς προφανές πόσο σημαντική είναι η σχέση της φυσικής μορφής των αντικειμένων και των πεδίων που τα περιβάλλουν.
Επιστρέφοντας στους τέσσερις τύπους τροχιάς, εντοπίζουμε αρχικώς τον τοξοειδή, κατά τον οποίο τα αντικείμενα αρχίζουν να αιωρούνται σχετικώς αργά για κάποια δευτερόλεπτα, διαγράφουν μια
τοξοειδή κίνηση στον αέρα και ξαναπέφτουν στο έδαφος.
Στην συνέχεια, εντοπίζουμε την βαλλιστική τροχιά, κατά την οποία τα αντικείμενα εκτινάσσονται στον
αέρα ξαφνικά, χτυπούν στο ταβάνι και ξαναπέφτουν πάλι κάτω. Ένας τρίτος τύπος τροχιάς είναι η ενεργειακή, όπου φαίνεται να υπάρχει μια συνεχώς ενεργή
ανυψωτική δύναμη.
Στον τέταρτο τύπο τροχιάς, το αντικείμενο κινείται ανοδικά και αιωρείται για λίγη ώρα.Όπως έχει ήδη αναφερθεί, τα αντικείμενα μπορεί να είναι από οποιοδήποτε υλικό, ξύλο, πλαστικό, χαλκό, ψευδάργυρο, εξηλασμένη πολυστερίνη (Styrofoam), κτλ.
Πρέπει να αναφερθεί ότι στο 99% των περιπτώσεων, τα αντικείμενα δεν αντιδρούν καθόλου, και χρειάζεται να περιμένουμε ακόμη και μέρες ώσπου να συμβεί κάτι, αλλά αυτή είναι ακριβώς και η μη προβλέψιμη ανωμαλία που ανακαλύπτει κανείς ερευνώντας την δραστηριότητα "poltergeist"*.
Ένα ακόμη σημαντικό πεδίο δραστηριότητας, είναι το φαινόμενο διάσπασης,
κατά το οποίο τα υλικά καταστρέφονται. Ο Hutchison έχει στην κατοχή του μια συλλογή από δείγματα μετάλλων τα οποία τα οποία έσπασαν
ή παραμορφώθηκαν, ενδεικτικά των υψηλών επιπέδων ενέργειας που παρεμβάλλονται,
όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως. Όπως εύκολα μπορούμε να υποθέσουμε, η συσκευή αυτή προκάλεσε το ζωηρό ενδιαφέρον πολλών
επαγγελματικών, ακαδημαϊκών και βιομηχανικών κύκλων, χωρίς να αναφέρουμε και την
συγκαλυμμένη προσοχή των στρατιωτικών κύκλων. Στις Η.Π.Α, ο καταξιωμένος και έμπειρος ηλεκτρονικός μηχανικός, George Hathaway,
ανέλαβε την έρευνα και την τελειοποίηση της συσκευής. Όπως εξήγησε, παρόλο που η συσκευή διαθέτει μερικά τελείως ανεξάρτητα μεταξύ τους τμήματα,
λειτουργεί σαν ενιαίο σύνολο. Σχετικά με τα φαινόμενα διάσπασης σε μέταλλά και άλλα υλικά, αναφέρει:"Το κομμάτι διάσπασης του … συστήματος αυτού, δημιούργησε φυσικά δείγματα που επιβεβαιώνουν την διαδικασία και περιλαμβάνουν νερό, αλουμίνιο, σίδερο, ατσάλι, μόλυβδο, ξύλο, χαλκό, μπρούτζο κτλ. Εξετάσαμε την σκληρότητα, την ολκιμότητα κτλ, ορισμένων κομματιών που είχαν σπάσει. Χρησιμοποιήσαμε συμβατικά και ηλεκτρονικά μικροσκόπια. Δύο δείγματα αλουμινίου… ένα από τα οποία συστράφηκε σε σπειροειδή φορά και το άλλο διαλύθηκε σε μικρά κομμάτια… Ράβδοι μολυβδαινίου οι οποίοι υποτίθεται πως αντέχουν σε θερμοκρασίες 5.000 βαθμών F… "Παρακολουθούσαμε τα αντικείμενα αυτά να κινούνται παλινδρομικά μπρος πίσω… Γενικώς, στο σύνολο τους, τα μεταλλικά κομμάτια δείχνουν σαν να έχουν ανατιναχτεί ή περιστραφεί…"
Σε σπίτια όπου παρατηρείται συνήθως δραστηριότητα poltergeist, το λύγισμα των μετάλλων και οι παραμορφώσεις λαμβάνουν χώρα με μικρότερο σθένος, κάτι που είναι αναμενόμενο εξαιτίας των τυχαία παραγόμενων διαμορφώσεων των πεδίων, όπως της ηλεκτρομαγνητικής μόλυνσης από τις ενεργειακές γραμμές, τους ραδιοπομπούς, τα ραντάρ πόλεων κτλ, τα οποία διαδρούν με την Ενέργεια της Γης, περισσότερη γνωστή ως γεωμαγνητικά και γεωηλεκτρικά πεδία, κοινώς έχουν τοποθετηθεί άθελα μας σε λάθος σημεία. Ο Hathaway στις περιγραφές του σχετικά με την παραμόρφωση των μετάλλων, δίνει ξεκάθαρα την εντύπωση ότι λειτουργούν ισχυρές δυνάμεις: "Το μεγαλύτερο κομμάτι (μετάλλου) έχει μήκος περίπου 12-13 ίντσες (30-40 εκατοστά). Η διάμετρος του είναι δύο ίντσες, (5 εκατοστά) από κανονικής σκληρότητας μέταλλο, και ένα κομμάτι μήκους που ισούται με τα 3/8 της ίντσας, αποκολλήθηκε από την άκρη και θρυμματίσθηκε σαν μπισκότο."
Παρόλα αυτά, ακόμη και ένα φαινόμενο poltergeist σε ένα σπίτι, προϋποθέτει υψηλά επίπεδα ενέργειας, παρόλο που και στο επόμενο περιστατικό που παραθέτουμε, και πάλι για το Enfield, δημιουργείται η εντύπωση ότι οι πυκνότητες των υψηλών μαγνητικών πεδίων είναι πιο συμβατικές.
Μπορεί να αναρωτιόμαστε για τους νέους δρόμους που ανοίγονται στην έρευνα «poltergeist» υπό το φως του φαινομένου Hutchison. Όσο εκπληκτικό και αν φαντάζει, η απάντηση είναι ήδη έτοιμη για μας, στην σχεδόν αυταπόδεικτη πληροφορία που μας παρέχει ο Hathaway:
"Τα θραύσματα υπεβλήθησαν σε ανάλυση και διαπιστώθηκε ότι εμπεριέχουν υψηλή περιεκτικότητα σε πυρίτιο, παρόλο που το αρχικό υλικό δεν ήταν ατσάλι πυριτίου…. Ένα μεγάλο κομμάτι ύψους 5-6 ιντσών, (12-13 εκατοστών) 1 και ¼ της ίντσας διάμετρο (3,75 εκατοστά) από τσιλικωμένο ατσάλι… Το τσιλίκωμα ανατινάχτηκε στην οροφή και περίπου ¾ της ίντσας (1,905 εκατοστά) Η ανάλυση σύνθεσης ενός κομματιού σιδήρου έδειξε αφύσικα υψηλά ποσοστά χαλκού. Παράλληλα βρέθηκαν ποσότητες ξύλου μέσα σε κομμάτι αλουμινίου".
Προφανώς, οι δυνάμεις που επηρεάζουν, είναι ικανές να οργανώσουν εκ νέου τα υλικά με τρόπο ουσιαστικά ανέφικτο με άλλα μέσα- πλέον όμως διαθέτουμε μια καινοτόμο προοπτική. Από τα πειράματα Hutchison, προκύπτει εμφανώς ότι η ανάλυση της σύνθεσης των μετάλλων σε περιοχές που παρουσιάζονται φαινόμενα poltergeist, είναι απαραίτητη στην διαδικασία έρευνας, προκειμένου να διερευνηθούν ανάλογα αφύσικα αποτελέσματα στην σύνθεση των υλικών.
Παρόλο που παραμερίζουμε θεωρίες ψυχοκίνησης και τις διαφοροποιούμε από την δραστηριότητα poltergeist, κατατάσσοντάς τα στα πειράματα που βασίζονται κατά μεγαλύτερο μέρος στην τύχη, ή από τα λυγισμένα κουτάλια του Uri Geller, οι περίεργες φυσικές "ιδιοτροπίες" της μίξης και ένωσης πεδίων από το Φαινόμενο Hutchison, μας προσφέρουν ένα φαινόμενο αρκετά πιο παράξενο. Αυτό υπογραμμίζει και το προηγούμενο μας συμπέρασμα, ότι δηλαδή παρόλο που ακούγεται σαν το αίνιγμα του poltergeist να λύνεται αποδίδοντας στο σε ηλεκτρομαγνητικό φαινόμενο, στην πραγματικότητα το μυστήριο απλώς αλλάζει κατεύθυνση. Οι φυσικοί επιστήμονες και οι ηλεκτρολόγοι μηχανικοί, οφείλουν να επανεξετάσουν την φύση των σοβαρά τροποποιημένων ηλεκτρομαγνητικών πεδίων, καθώς στην ουσία πρόκειται για δυνατότητες που δεν είχαν ποτέ αξιοποιηθεί. Οι δυνάμεις που ενυπάρχουν στο Φαινόμενο Hutchison, είναι προφανώς οι ίδιες που εμπεριέχονται και στην δραστηριότητα poltergeist, και αποτελεί γνωστική έλλειψη και περιχαρακωμένη αντίληψη εκ μέρους της επιστημονικής κοινότητας, να εμποδίσει την αποδοχή των εν λόγω φαινομένων ως εκφάνσεις της ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας. Οι δυνάμεις αυτές εμπεριέχουν παράξενα θερμικά φαινόμενα. Κατά την διάρκεια των πειραμάτων του Hutchison, παρουσιάστηκαν φαινόμενα όπως η ξαφνική ανάφλεξη από σκυρόδεμα, καθώς και εστίες φωτιάς που εμφανίστηκαν σε διάφορα σημεία της οικίας όπου στεγαζόταν η συσκευή. Και πάλι, οι μαρτυρίες αυτές αποτελούν κλασσικές αναφορές poltergeist. Σε μια εκ των περιπτώσεων ένα φορτίο χάλυβα είχε τοποθετηθεί έτσι ώστε να στηρίζεται σε ένα ξύλινο πίνακα με δυο δοκούς από κόντρα-πλακέ, ώστε να αποφευχθεί η μετακίνηση του. Το φορτίο έλαμψε εκτυφλωτικά, αλλά ο ξύλινος πίνακας που εξετάστηκε αργότερα, δεν παρουσίαζε σημάδια καψίματος. Ανάλογα θερμικά "τερτίπια" εικονικής ανάφλεξης απεδόθησαν στην πνευματιστική δύναμη του poltergeist, ότι και αν σημαίνει αυτό, αλλά οι προειδοποιήσεις του Hathaway έχουν περισσότερο σχέση με τις αποτελεσματικές πρακτικές ασφαλείας στο εργαστήριο. "Κατά καιρούς, εντοπίζουμε σημάδια από κάψιμο στους πίνακες από άλλα πειράματα. Η μεθοδολογία αυτή δημιουργεί ξαφνικές εστίες φωτιάς σε σημεία του εργαστηρίου, αν κάποιος δεν δείξει την δέουσα προσοχή."
Η συσκευή μπορεί επίσης να προκαλέσει φαινόμενα εωθινής λάμψης στον αέρα. Το 1981, καθώς ο Hutchison κατέγραφε σε βίντεο το πείραμα, ένας περίεργος ιριδισμός ξαφνικά κατέβηκε ανάμεσα στην κάμερα και το βιντεοσκοπημένο υλικό. Είχε ένα περίεργο ροζ χρώμα στο κέντρο, και μετά από λίγο εξαφανίστηκε, έτσι ξαφνικά όπως εμφανίστηκε. Ο Hutchison πίστεψε στην αρχή ότι ήταν της φαντασίας του, αλλά όταν το φιλμ προβλήθηκε, φάνηκε ότι όντως κάτι συνέβη. Για μια ακόμη φορά η περίπτωση του Enfield, μας παρέχει συγκριτικά παραδείγματα ανεξήγητου, όπως παραδείγματα φωτεινών φαινομένων σε εντός της οικίας. Οι περιπτώσεις αυτές συνοδεύονται από κλασσικά φαινόμενα που είναι επίσης εξηγήσιμα με βάση το φαινόμενο Hutchison.
Με τις θεάσεις πιθανών φαινομένων που προκύπτουν από την λειτουργία της συσκευής Hutchison, και σε συνδυασμό με τις δικές μου ευρέσεις για το φαινόμενο poltergeist, σε σημεία που υπάρχει έντονος ηλεκτρομαγνητισμός, αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε τι ακριβώς συμβαίνει στις περιπτώσεις αυτές.
Ασυνήθιστα φωτεινά φαινόμενα, μπορούν εύκολα να κάνουν την εμφάνιση τους, και συμβουλευόμενοι το "Εγχειρίδιο Μαγνητικών Φαινομένων" (Handbook of Magnetic Phenomena)του Byrke, βρίσκουμε πολλούς καταγεγραμμένους μηχανισμούς με τους οποίους τα μαγνητικά πεδία διαδρούν
με το φως, δημιουργώντας συγκεκριμένα οπτικά φαινόμενα, προβλέψιμα σε συνθήκες εργαστηρίου,
αλλά σίγουρα πολύ πιο εντυπωσιακά όταν εμφανίζονται ξαφνικά μέσα σε ένα σπίτι. Παρά την παραπάνω διαπίστωση πάντως το ιριδίζον φως που εμφανίστηκε στα πειράματα του Hutchison, αποτέλεσε ένα μη αναμενόμενο και εντυπωσιακό φαινόμενο.
Στην πραγματικότητα, συγκρινόμενα με τα ακραία φαινόμενα που μπορεί να επιτύχει ο Hutchison με την συσκευή του, τα φαινόμενα poltergeist σε σπίτια, τα οποία προηγουμένως φάνταζαν θεαματικά, πλέον φαίνονται μάλλον πληκτικά. Όπως έχει ήδη σημειωθεί, η μείωση του φαινομένου συνάδει με το γεγονός ότι η συσκευή Hutchison περιλαμβάνει μια συλλογή συσκευών, οι οποίες φαίνονται να ενεργούν ως ενιαίο σύνολο, ενώ τα σημεία υψηλής ηλεκτρομαγνητικής δύναμης εμφανίζονται από την ευκαιριακή παράθεση περίεργων περιβαλλοντικών πηγών πεδίων.
ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ Δεν είναι το καταλληλότερο μέρος για να αναπτύξω την προσωπική μου βιολογική έρευνα σχετικώς με το πώς το ανθρώπινο σώμα αντιδρά στην εκτεταμένη έκθεση στα πεδία- αρκεί και μόνο να πω πως το σώμα σταδιακώς αντιδρά σαν φυσικός ταλαντωτής, και μπορεί να επιτείνει το ηλεκτρομαγνητικό χάος που παράγεται στα φορτισμένα ενεργειακά σημεία. Δηλαδή, και για να προσθέσω στο φαινόμενο Hutchison και τα δικά μου συμπεράσματα, όπως τα έχω περιγράψει και στα βιβλία μου, και τα οποία συγκλίνουν στην άποψη πως τα φαινόμενα poltergeist είναι ηλεκτρομαγνητικά φαινόμενα, η τελική μου άποψη καταλήγει στο ότι το ανθρώπινο σώμα συμπεριφέρεται ως ένα ακόμη κομμάτι μιας ηλεκτρονικής συσκευής ή υλικού, και εκπέμπει εκ νέου παραγόμενα πεδία του περιβάλλοντος, σε μορφή συνεχόμενων ακτινών. Το σύμπτωμα αυτό είναι μια ιδιαιτέρως κοινή κλινική κατάσταση, γνωστή και ως ηλεκτρομαγνητική υπερευαισθησία, κάτι που προκαλείται κυρίως από την έκθεση στην ηλεκτρομαγνητική μόλυνση από γραμμές ηλεκτρικού, αναμεταδότες κτλ. Η περίπτωση αυτή υπήρξε και το αντικείμενο μιας διεθνούς διάσκεψης ιατρικών επιστημόνων και ακαδημαϊκών στο Graz της Αυστρίας το 1994.
Ιατρική αγωγή παρέχεται στο Νοσοκομείο Breakspear , στο Hertfordshire της Αγγλίας. Παρόλα αυτά, κανένας ερευνητής Φυσικής δεν φαίνεται να έχει υπ’ όψιν του την ηλεκτρομαγνητική
υπερευαισθησία, ή την δουλειά του Hutchison, και οι παγιωμένες αντιλήψεις προστατεύονται με θρησκευτική θέρμη.
Οι παράξενες καταστάσεις που προκαλούνται από τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία, που μοιάζουν να
τεντώνουν τους νόμους της φυσικής ως τα όρια, δεν φαντάζουν καλοδεχούμενα συμπεράσματα,
παρόλο που η ιστορία ης επιστήμης είναι γεμάτη από παρόμοια επώδυνα περιστατικά,
όπου οι κατεστημένες αντιλήψεις αναποδογυρίζουν και οι πολέμιοι των θεσμών, όπως εγώ και, προφανώς άθελα του, ο John Kenneth Hutchison, απειλούν το status quo. Για παράδειγμα ο Dr. John Beloff, εκδότης του Anomaly, ενός εκ των πλέον έγκυρων περιοδικών για την ιστορία της Ψυχικής Έρευνας, μου έγραψε, αναφέροντας στο γράμμα του: "Όποια και αν είναι η
σχέση της έκθεσης στην ηλεκτρομαγνητική υπερευαισθησία, δεν προκύπτει σαφής σχέση με τις εν γένει ψυχικές εμπειρίες."
Έχοντας ερευνήσει αναφορές από εμφανίσεις και φαινόμενα poltergeist σε περιοχές υψηλού ηλεκτρομαγνητισμού για πάνω από 3 χρόνια, και έχοντας μετρήσει παράλληλα τα συγκεκριμένα πεδία
με τον έμπιστο μου μετρητή πεδίων, θεωρώ πως η δήλωση αυτή δεν βγάζει κανένα νόημα.
Ίσως ο αναγνώστης έχει μια ιδέα για το είδος της επιχειρηματολογίας εναντίον της οποίας
καταφέρομαι, ή ίσως ακόμη και να αρνηθεί το ίδιο το φαινόμενο Hutchison. Παρόλα αυτά, οφείλουμε να θυμηθούμε ότι συμμετείχε σε αυτά μεγάλη μερίδα έγκυρων οργανισμών
ηλεκτρικών μηχανικών, όπως για παράδειγμα η Αεροδιαστημική Εταιρεία Mc-Douglas Aerospace, και το Ινστιτούτο Max Planck της Γερμανίας.
Για τον συγγραφέα: Ο Albert Budden είναι ερευνητής, με ειδίκευση στην επιστημονική μελέτη του μεταφυσικού, καθώς και του ηλεκτρομαγνητισμού και της υγείας. Είναι συγγραφέας πολλών βιβλίων, για τις Αλλεργίες και τους Εξωγήινους. Βιβλία του: The Visitation Experience- An Environmental Health Issue (Discovery Times Press, 1994), UFOs: Psychic Close Encounters- The Electromagnetic Indictment (Blandford, 1995), and the Poltergeist Machine: The Hutchison Effect-A Lift and Disruption System (Discovery Times Press, 1996). Είναι μέλος του Ιδρύματος Περιβαλλοντικής Ιατρικής.
ΣτΜ: Electric Spacecraft Journal - Τριμηνιαία έκδοση ανεξάρτητών ερευνητών που φιλοξενεί άρθρα επαγγελματιών και μη, από το χώρο των θετικών επιστημών και της εκπαίδευσης. http://www.electricspacecraft.com/journal.htm
poltergeist - Όρος που σχηματίζεται από τις Γερμανικές λέξεις "poltern" (χτυπώ) και "geist" (πνεύμα) για να περιγράψει φαινόμενα αναταραχών σε έναν χώρο μέσα από ήχους (ξύσιμο τοίχων, ήχοι ανύπαρκτων επίπλων), μετακινήσεις αντικειμένων, αλλά και επιθέσεις σε ανθρώπους και ζώα, και συνήθως αποδίδονται από τον λαό σε φαντάσματα και "άτακτα" πνεύματα.
|