|
σελίδες - 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22
Το πείραμα
Οι παρατηρήσεις μου μου επιβεβαίωσαν την θεωρία του πειράματος, άποψη στην οποία έχουν καταλήξει όλοι οι σοβαροί ερευνητές, και συμφωνώ μαζί τους βασιζόμενος στα όσα στοιχεία έχουν αναφέρει και στα όσα παρατήρησα. Το θέμα είναι τι πείραμα ήταν αυτό. Είναι άγνωστο το τι ακριβώς περίμεναν από το πείραμα ή τι συνέβη. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι υποθέσεις βασισμένες στα στοιχεία που υπάρχουν. Η υπόθεση του Γ. Μπαλάνου για την χρησιμοποίηση των φυσικών εκπομπών υποήχων της περιοχής στο πείραμα με βρίσκει επίσης σύμφωνο. Η περιοχή εκπέμπει σίγουρα πολλές μορφές ενέργειας (πιθανότατα μή μετρήσιμων ακόμη) χωρίς να μπορώ να τις καθορίσω (δεν είμαι επιστήμων, παρατηρητής είμαι) και προφανώς στις εξάρσεις αυτών των εκπομπών οφείλονται οι αντιληπτικές διαταραχές και τα ανεξήγητα φαινόμενα που έχουν αναφερθεί. Σίγουρα υπάρχει ενδιαφέρον για κάτι φυσικό που επηρεάζει την αντίληψη, αφού ο έλεγχος του νού ανήκει στον τομέα της «τεχνολογίας αιχμής» για τους Αμερικάνους. (το πανεπιστήμιο του Πρίνσετον δεν μετράει για πλάκα τις εξάρσεις την ψυχικής ενέργειας μέσω του ηλεκτρονικού λευκού θορύβου, αλλά για να ικανοποιήσει τους όποιους χρηματοδότες του προγράμματος). Εύκολα γίνεται αντιληπτό από την προχειρότητα των κατασκευών, ότι δεν επρόκειτο για «πείραμα διαρκείας», δεν έφτιαξαν εργαστήριο ή ο,τιδήποτε μόνιμο, και σίγουρα έπαιξε ρόλο η χρονική στιγμή της πραγματοποίησης του αν κρίνουμε από την βιασύνη να ανοιχτούν τα τούνελ. Άρα γνώριζαν όχι μόνο την περιοδική φύση του φαινομένου, αλλά είχαν και τρόπο να προβλέπουν τις εξάρσεις του. (να θυμηθούμε την αναφορά που παραθέτει ο Γ. Μπαλάνος στο «πέρα απο το αίνιγμα της Πεντέλης» για τα δύο ελικόπτερα που με περίεργες συσκευές «ακτινογραφούσαν» το βουνό;) Οι παρατηρήσεις μου στα τούνελ δεν εύρισκαν λογική εξήγηση – τα μέταλλα έδειχναν να είχαν πλαστικοποιηθεί με κάποιον άγνωστο τρόπο – μέχρι που η συγχρονικότητα το έφερε και έμαθα για το φαινόμενο Χάτσισον και τον Τζόν Χάτσισον. Ο Τζον Χατσισον είναι Καναδός φυσικός, ο οποίος πειραματιζόμενος με συνδυασμούς συχνοτήτων του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος ανακάλυψε το φαινόμενο που πήρε το όνομα του. Το φαινόμενο Χάτσισον πιθανόν να εξηγήσει σχεδόν όλες τις ανεξήγητες παρατηρήσεις μου και ανοίγει νέες προοπτικές ως προς το τι σκοπό είχε το πείραμα.
Πρίν αναφερθώ στο φαινόμενο πρέπει να αναφέρω ότι ο Χάτσισον κυνηγήθηκε επειδή αποκάλυψε τον μηχανισμό του φαινομένου. Το 2000 η αστυνομία εισέβαλε στο σπίτι του παρουσία πολλών ατόμων με πολιτική περιβολή, τα οποία φωτογράφισαν και ερεύνησαν λεπτομερώς τον εξοπλισμό του, και τον συνέλαβε για οπλοκατοχη (sic) για να τον αφήσει αμέσως μετά και να αποσύρει τις κατηγορίες.
Λεπτομέρειες στην ιστοσελίδα του Τζόν Χάτσισον http://www.geocities.com/ResearchTriangle/Thinktank/8863/index.html http://www.geocities.com/ResearchTriangle/Thinktank/8863/Flash2.html
Προφανώς κάποιοι δυσαρεστήθηκαν που αποκάλυψε κάτι που ήδη γνώριζαν και το κρατούσαν απόρρητο! Το φαινόμενο Χάτσισον είναι ουσιαστικά μια σειρά φαινομένων που προκαλούνται από τον συνδυασμό διαφορετικών συχνοτήτων του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος και υψίσυχνων πεδίων παραγόμενων από πηνία Τέσλα.. Συχνότητες ραντάρ, ραδιοφωνικές συχνότητες, υψηλής συχνότητας, μικροκύματα κτλ, όταν συνδυαστούν ανάμεσα σε πηνία Τέσλα, επηρεάζουν την φύση της ύλης.
Στα πειράματα του τα τμήματα μεταλλικών ράβδων που βρίσκονται κάτω από την επίδραση του πεδίου, αποκτούν τρομερή πλαστικότητα και μερικές φορές κινούνται μόνα τους, ενώ τα εκτός πεδίου τμήματα παραμένουν σκληρά! Έχει επισης παρατηρηθεί αρκετές φορές τα μέταλλα να επηρεάζονται αρκετό χρόνο μετά την έκθεση τους στο πεδίο (μερικές φορές μετά από μέρες).
Η ευκαμψία των μέταλλων κατω από την επίδραση του πεδίου Χατσισον είναι ένας πιθανός τρόπος για να εξηγηθεί η παραμόρφωση της δοκού Α6 στο δεξιό τουνελ. Ένα τμήμα της πλαστικοποιήθηκε και παραμορφώθηκε, ενώ τα υπόλοιπα τμηματα της, όπως και οι πίσω της ευρισκόμενες λαμαρίνες, έμειναν ανεπηρέαστα. Το ίδιο συνέβη με την δοκό Β11, και το ίδιο με την περίφημη έκρηξη στην οροφή! Η Β11 άνοιξε στην ένωση των βάσεων της στην κορυφή, χωρις να έχει υποστεί παραμόρφωση από καποιο πλευρικό φορτίο.Τίποτα δεν δείχνει κατι τέτοιο, μιάς και η υπόλοιπη είναι ανέπαφη.
Η δε έκρηξη των λαμαρινών, έχει τέτοια πλαστικότητα και τόσο συστραμένες άκρες που είναι φανερό ότι δεν μπορεί να έχει γίνει με άλλο τρόπο (έχω ψάξει επισταμένως για σημάδια που σίγουρα θα προκαλούσε το οποιοδήποτε μηχάνημα στις λαμαρίνες και δέν υπάρχουν – όπως δεν υπάρχει μηχάνημα που να μπορεί να συστρέφει τις άκρες με τέτοιο τρόπο).
Σημειώστε ότι και τα τρία σημεία βρίσκονται σε μια συγκεκριμένη ζώνη μερικών μέτρων. Μια άλλη - πιο σπάνια - επίδραση στα μέταλλα είναι η πρόωρη γήρανση τους. Σίδηρος που έπρεπε να οξειδωθεί σε 100 χρόνια, οξειδώνεται μεσα σε 10 χρόνια. Αυτό ακριβώς έχει συμβεί στις δοκούς στο αριστερό τούνελ. Σε ορισμένα σημεία η οξείδωση είναι τόσο προχωρημένη που ούτε μεσα στην θάλασσα δεν θα συνέβαινε σε διάρκεια 25-30 χρόνων. Το νερό που στάζει είναι λιγοστό, ακόμη και τον χειμώνα, και η υγρασία στο τουνελ είναι περιορισμένη σε σχέση με το δεξί που είναι ανοικτό και κυλά το νερό της βροχής μεσα του. (έχει σχεδόν μονίμως λάσπη, ενώ το αριστερό δεν έχει ποτέ) Και όμως, η οξείδωση στο δεξιό τουνελ (με ελάχιστες εξαιρέσεις) είναι φυσιολογική. Υπενθυμίζω ότι τα ξύλα και τα χαρτιά δεν παρουσιάζουν την παραμικρή αποσύνθεση στα τούνελ. Και η επιτάχυνση της οξείδωσης παρουσιάζει υπερβολική έξαρση μονο σε μια περιοχή, στο τέλος του αριστερού τουνελ. Κάτι άλλο πρωτοφανές που συμβαίνει με το φαινόμενο Χάτσισον είναι η μετεώριση αντικειμένων κατω από την επίδραση του πεδίου. Ο ίδιος έχει βιντεοσκοπήσει αντικείμενα από διάφορα υλικά να ανυψώνονται στον αέρα. Αυτό μπορεί να εξηγήσει το πώς βρέθηκαν οι πέτρες πανω στα σιδερά του δεξιού τούνελ, αλλά και το γιατί υποχώρησε η λαμαρίνα πάνω απο την δοκό Β11 και δεν έσπασαν οι πέτρες. Απλά την ώρα του μετεωρισμού των πετρών, τα μέταλλα σε εκείνη την ζώνη ηταν μαλακότερα από αυτές, και η δύναμη ανύψωσης μεγάλη.
|